Obesitas

Inleiding
Obesitas, Latijn voor gezetheid of dikte en ook wel ‘adipositas’ genoemd, staat voor vetzucht. Personen met obesitas hebben een teveel aan lichaamsvet en overschrijden daarmee meestal de grens voor een gezond lichaamsgewicht. Sinds 1998 wordt obesitas door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) als een chronische ziekte opgevat. Obese personen kunnen erg onder hun lichamelijke handicap gebukt gaan. Wanneer iemand met een sedentair leven, last heeft van overgewicht in de buikstreek, moet zeker aan een metaboolsyndroom gedacht worden. Circa 1 miljoen Nederlandse volwassenen jonger dan 60 jaar hadden in de jaren negentig van de vorige eeuw het metabool syndroom. Op basis van het metabool syndroom dan wel hypercholesterolemie heeft een kwart van de Nederlanders onder de 60 jaar een verhoogd risico op hart- en vaatziekten en diabetes mellitus type 2.

Het doorlopend eten van snacks en maaltijden tot laat in de avond, te weinig beweging en te laat naar bed gaan brengen de biologische klok van slag. Hierdoor raakt het autonoom zenuwstelsel ontregeld. Gevolgen hiervan zijn o.a. centrale adipositas (vetopslag), een verstoorde werking van lever en pancreas (insulineresistentie) en een verhoogde bloeddruk. De cel van een buikvet is een actief orgaan dat stoffen uitscheidt in de bloedsomloop. Het bestaat uit vetcellen (adipocyten) die verschillende stoffen produceren, t.w.:

hormonen: Leptine productie is verhoogd, echter bij overgewicht zijn de cellen minder gevoelig hiervoor. De eetlustregulerende functie van leptine wordt zo negatief beïnvloed. De adiponectine productie is verlaagd, waardoor er een verminderde gevoeligheid voor insuline is.
De angiotensinogeen productie is toegenomen, waardoor deze verhoging van de bloeddruk geeft.

Inflammatoire (ontstekingsbevorderende) stoffen als cytokinen: Tumor necrose factor (TNF-alfa) en interleukine-6 (IL-6) zijn voorbeelden hiervan. IL-6 verhoogt op zijn beurt de productie van C-reactieve protein (CRP). Verhoogde concentratie van CRP in het bloed wordt in verband gebracht met ernstige arteriosclerose. Obesitas gaat gepaard met necrose (ongecontroleerde celdood) van vetcellen en dit leidt ook tot inflammatie en oxidatieve stress waardoor de vetcellen veranderen.

De behandeling in de praktijk
Tijdens een consult kan ik praktische adviezen geven, natuurlijk gericht op uw persoonlijke voorkeuren en mogelijkheden. De behandeling richt zich dan op:

1. Voeding: wat je eet is wat je bent. Kies kwaliteitvoeding in plaats van kwantiteit. Beperk de vetten tot 30% per dag en ga voor meervoudig onverzadigd vetten.
2. Voedingssupplementen: Bepaalde vitamines, mineralen en kruiden kunnen helpen om de insulinehuishouding te verbeteren.
3. Een gezond gewicht & buikomvang: Afvallen moet zonder uithongeren gebeuren, anders krijgt men een jojo effect. Kruiden kunnen helpen. In de praktijk zetten wij natuurlijke kruiden als hulp bij het afslanken.
4. Leefstijl (beweging, slaap, rust, stress) De focus hierbij is om de insulinegevoeligheid van de cellen te verbeteren, gewichtsvermindering na te streven en het lichaam in optimale gezondheid te brengen. Naast voeding is het belangrijk om voldoende te bewegen, want hierbij gebruik je de energie voor de korte termijn en de middellange termijn. Bewegen heeft ook nog andere positieve effecten die helpen om overgewicht en diabetes te voorkomen.